Het inspirerende verhaal van Marloes – oprichtster Lucky Leaf

inspirerend verhaal marloes

Wanneer je vrouwen oproept om hun verhalen te delen als inspiratie motivatie voor andere vrouwen, dan kun je zelf natuurlijk niet achter blijven. Ik ben al regelmatig open geweest over mijn verhaal, maar heb het eigenlijk zelf nog nooit volledig opgeschreven. Echter helpt het delen van mijn verhaal wellicht niet alleen anderen, maar ook mezelf.

Dit jaar word ik 38 en als ik bedenk dat ik eigenlijk al mijn hele volwassen leven niet gelukkig was (!), dan vind ik dat nog steeds erg heftig. Maar als ik dan bedenk hoelang ik nog heb om wél gelukkig te leven, dan zakt dat gevoel snel weg.

Een moeilijk leven?

Al mijn hele leven wil ik heel graag ergens bij horen. Iedereen wil dat natuurlijk wel een beetje maar ik heb dat altijd wat extremer gehad. Die extreme onzekerheid is ontstaan door een aantal heftige gebeurtenissen tijdens mijn pubertijd/studeertijd. En de keuzes die ik daarna maakte in vriendschappen. Ik zocht niet de beste mensen voor mij uit zeg maar. Gelukkig is dat nu wel wat anders, al word ik nog met enige regelmaat teleurgesteld. Ik ben het type all in zeg maar! Ik kijk de kat uit de boom, maar vind ik je leuk dan ga ik voor je door het vuur. En ja, dan word je wel eens teleurgesteld. Tegenwoordig kan ik mezelf dan wel in de spiegel aankijken en weten dat ik, hoewel ik niet perfect ben en ook fouten maak, wel altijd alles geef in een vriendschap. En dat het blijkbaar niet meant to be was. Maar daar heb ik jaren over gedaan om tot dit punt te komen.

Tot aan de geboorte van Guusje dacht ik dat ik het leven moeilijk vond omdat wij (Patrick en ik) nogal veel pech hadden en heftige dingen samen meemaakten. Tja dan word het leven moeilijk en niet leuk toch? Maar eigenlijk was ik al jaren depressief. Of had in ieder geval depressieve periodes. Deze zijn waarschijnlijk gestart toen ik studeerde. Achteraf gezien is het allemaal heel erg duidelijk, maar toentertijd dacht ik dat ik gewoon niet lekker in mijn vel zat. Ik ondernam wel altijd actie en ging dan weer in therapie of volgde een Mindfullness training, ging op Innerlijke ontdekkingsreis naar Spanje, enzovoort. En dan ging het weer even goed tot het weer mis ging. Maar nooit werd de diagnose depressie gesteld.

Het ging mis.. goed mis

Had ik het maar eerder geweten. Dan was het allemaal anders gegaan. Als…. Tja… Gelukkig kijk ik er niet meer zo naar want dat is geen leven. Ik zie nu in dat alles gebeurt met een reden.

Maar goed. Het ging dus mis en goed ook! Tijdens de zwangerschap van Guusje voelde ik me al niet goed en ik ben toen al in gesprek gegaan met een hulpverlener, maar daar kwam niks uit. Achteraf gezien was ik toen al aan het overleven en kon en wilde ik me onbewust niet al overgeven aan de depressie. Ik had tenslotte een kindje in mijn buik. Guusje werd geboren na een heftig en voor mij traumatische bevalling. Dat ik veel huilde in de eerste week werd vooral toegeschreven aan de bevalling, maar al snel werd het duidelijk dat er meer aan de hand was. Ik wilde en kon niet aan het werk. Maar door een geluk bij een ongeluk (achteraf gezien) raakte ik mijn baan kwijt en ging ik al snel de ziektewet in bij het UWV. Wat volgde was een tijd van zorgen voor Guusje, naar therapie gaan en…. tja op de bank liggen. Iets mooiers kan ik er niet van maken. Ik heb gelukkig wel altijd voor Guusje kunnen zorgen maar dat was het dan ook wel. Guusje ging vanaf 3 maanden oud twee dagen per week naar Opa’s en Oma’s. Dat waren de dagen dat ik naar therapie kon. Of met mijn beste vriendin op pad. Veel mensen liet ik niet toe in die periode. Zij was naast Patrick een van de weinige contacten met de buitenwereld.

Ik was al snel met therapie gestart, maar kwam er naar een paar maanden achter dat deze praattherapie (zo noem ik het maar) niet wat voor mij was. Ik had echt iemand nodig die met mij meedacht, die me opdrachten gaf of mij vertelde hoe ik dingen anders kon doen. Vanaf dat moment ben ik gestart met cognitieve therapie gecombineerd met EMDR therapie (ivm gebeurtenissen uit het verleden). Dat gecombineerd met antidepressiva zorgde ervoor dat ik na 8 maanden langzaam uit het dal kon stappen. Acht maanden lang had ik geen licht aan het einde van de tunnel gezien! En ineens was het daar! Weliswaar heel ver weg, maar hij was er ineens. Al die maanden wist ik wel dat ik van Guusje hield, maar ineens voelde ik het ook. Dat moment staat me nog goed bij. Dat was zo’n mooi moment. En toen mijn man opmerkte dat ik mee zong met de radio wist ik zeker dat ik op de goede weg zat!

Herstellen is keihard werken

Vanaf dat moment ben ik keihard gaan werken aan mijn herstel. Elke dag even naar buiten, regelmatig sporten. Ik was  naailes gaan volgen dus ik zat thuis vaak achter de naaimachine. En om langzaam weer te wennen aan werken buitenshuis ging ik aan de slag in het atelier van Mode met een Missie. Een soort van dagbesteding met als doel weer terug te keren in de maatschappij. Het idee om voor mezelf te beginnen met handgemaakte kinderkleding was er al, maar wilde dat pas gaan doen als ik mezelf goed genoeg had ontwikkeld. Sowieso had ik nog een lange weg te gaan voordat ik echt aan het werk kon, maar dit had ik wel als doel gesteld. Guusje ontwikkelde zich ondertussen heel snel en terwijl ik soms nog wel eens twijfelde of ik haar niet tekort had gedaan, liet zij mij zien dat dit niet zo was. Zo’n heerlijk vrolijk en tevreden kind.

Van alle dagen donker ging ik naar af en toe een mooie dag. En van af en toe een mooie dag ging ik naar twee mooie dagen. Het was moeilijk en zwaar en vaak dacht ik dat ik nooit meer zou kunnen genieten van het leven, maar het werd beter en beter. Na 1,5 jaar therapie en een half jaar Mode met een Missie kreeg ik de mogelijkheid om bij lieve Miranda van Xooz stage te lopen. Ik had haar leren kennen via Instagram. Guusje was een poosje brandrep voor haar shop, maar al snel werd ze een dierbare vriendin.

Bij haar stage lopen was zo ontzettend gaaf. Niet alleen was het superleuk om samen tijd door te brengen, maar ik heb vooral ontzettend veel bij haar geleerd. En al snel was ik vastberaden om voor mezelf te beginnen. De tijd die volgde was vooral gericht om mijn eigen herstel, de zorg voor Guusje en de start van mijn bedrijf. En hoewel ik nog steeds aan het struggelen was kon ik langzaam steeds meer genieten. Leuke dingen doen met mijn gezin, op pad met vriendinnen en werken aan mijn droom. En op 27 juli 2017 was het dan zover! De allereerste collectie van Lucky Leaf ging online! Ik was en ben nog steeds ontzettend trots dat ik mijn droom ben gevolgd, want achter de naaimachine ben ik gelukkig!

De juiste spiegel

De webshop was een feit maar na twee jaar was ik nog steeds down. Nou ja niet down, maar stabiel. Dat was het woord wat mijn vriendin en ik tegen elkaar zeiden als het wel oke ging. Niet goed maar ook niet slecht. En trust me, na zoveel slechte jaren was stabiel zo ontzettend welkom! Alleen op een gegeven moment was stabiel ook voor mij niet voldoende. Ik wilde nou wel eens gelukkig zijn! Ik was nog steeds in therapie, maar had de behoefte aan meer. Inmiddels was ik Mabel en Crystal van The New Business Women op het spoor gekomen en enorm geïnspireerd door hun missie.  Toen ik me kon aanmelden voor het Live Your Purpose Event wist ik dat ik dat MOEST doen!! November 2017 was het event en wat een geweldige dagen heb ik gehad! Twee geweldige dagen met 180 andere vrouwen waarmee ik zo verbonden was. Waar ik me thuis voelde, geaccepteerd voelde. Ik ging niet alleen vol energie naar huis maar ook met een deelname aan de The New Business Women Academy, want die had ik gewonnen! Hoe gaaf is dat! Een deelname winnen omdat zij, aan de hand van een Instagram post, het mij het meest gunde! Omdat ik de aangewezen persoon was. IK! Ik, die me nooit gezien voelde. Ik die me nooit genoeg voelde. IK!

In de afgelopen 6 maanden heb ik me ondergedompeld in de wereld van het mooie programma van The New Business Women en ik kan oprecht zeggen dat het mijn leven heeft veranderd! Natuurlijk heb ik dat helemaal zelf gedaan, maar dit was de stap die ik nodig had. Maar ook een wereld die ik nodig heb. Een wereld waarin iedereen gelijk is, we elkaar allemaal steunen, we elkaar zien, we samen lachen en samen huilen. Een wereld waarin we elkaars positieve kanten zien en ook benoemen. Een warm bad! Ik had al zulke mooie vriendschappen mogen ervaren in de paar lieve beste vriendinnen die ik had. Nu word ik omringd door mooie, sterke en lieve vrouwen en wij steunen elkaar in het bereiken van onze dromen. Want dromen dat doen we! Ik dacht altijd heel klein, wist nooit zo goed wat ik wilde en vooral wat ik kon. En nu droom ik groots!

Dream big!

Lucky Leaf Kinderkleding label is pas het begin. Ik werk keihard om hiervan een overweldigend succes te maken en you know what! Dat gaat lukken ook! Want ik heb een doel, een droom, een missie. En die missie is om de wereld een stukje mooier te maken. Mensen te laten zien hoe mooi het allemaal kan zijn. Dat geluk in jezelf zit. Dat het leven te kort is om niet groots te dromen, niet te doen wat je zo graag wilt. Lucky Leaf zal straks de mogelijkheid gaan bieden aan vrouwen om via creativiteit weer terug te kunnen keren in de maatschappij na een depressie of burnout. Een combinatie van creatief bezig zijn en coaching. Dit is pas het begin.

Afgelopen dagen heb ik mogen helpen op het Live Your Purpose Event. Het event waar het vuurtje in mij weer aangewakkerd werd. Het was magisch mooi om dit samen met mijn vriendinnen te mogen meemaken. Het mooiste besef was dat ik in een half jaar tijd zo gegroeid ben. En alleen maar omdat iemand mij een spiegel voor hield en mij liet inzien dat ik er toe doe en welke krachten ik allemaal heb. Dat ik van mezelf kan houden en dat nu ook doe. En dat is wat ik wil betekenen met de Lucky Leaf Tribe! Be inspired en Inspire!

Ik heb nog een weg te gaan. Ik laat de demons soms nog teveel spreken, maar ik weet nu dat ik dat aankan. En ik kom er wel! En blijven leren dat zal ik mijn hele leven. Ik kijk er naar uit!

Voel je je aangesproken door mijn verhaal, is het herkenbaar en wil je dat delen. Of wil je gewoon even je hart luchten. Voel je vrij om mij ten alle tijden een berichtje te sturen.

Bedankt voor het lezen!

(bron foto: mamasophakken)

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

25 Comments

  1. Pfff wat een verhaal en wat een kracht. Fijn dat ik jou door dit verhaal wat beter heb leren kennen en wat ontzettend mooi dat al je struggles jou uiteindelijk deze missie hebben gebracht. Jij bent een geweldige vrouw en jij draagt op deze manier iets heel moois bij aan de wereld!!!! Go for it!!❤

  2. Hoe mooi geschreven. Een vriendin heeft een soortgelijke weg belopen en vecht nog steeds, maar het gaat beter. Ik weet wat een struggle het is en vind het super knap van je, hoe je je ‘ontwikkeld’ hebt. Dikke zoen voor jou!

  3. Wat een verhaal. Je mag zo onwijs trots op jezelf zijn!
    Het leven is helaas niet één groot feest… Maar laten we zelf de slingers op gaan hangen!

  4. Jeetje Marloes wat een prachtig en sterk verhaal! Ik vind je ontzettend knap en ben je gaan volgen nu door Christa en Nicole. Ik, die ook is gaan ondernemen sinds kort, ik die me eigenlijk nooit ergens echt bij voelt horen behalve bij m’n gezin. Je verhaal is inspirerend ❤

    1. Dankjewel Kimberly! Weet dat je altijd ergens bij hoort, want je bent goed zoals je bent! Wat stoer dat je ook bent gaan ondernemen! Als je ooit eens wilt samenwerken dan weer je mij te vinden! Liefs!

  5. Lieve, lieve Marloes.

    Wat gaaf dat jij dit met ons deelt! Wat een inspirerend, mooi verhaal. JOUW verhaal en daar mag je zoooooo trots op zijn. Hell yeah!! Hier ga jij heel veel vrouwen mee verder helpen. The sky is the limit! Liefs Vera

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *