Ben ik nou echt zo positief?

Van de week kreeg ik van Naomi het mooie compliment dat ik altijd zo positief ben. Dat vond ik fijn om te horen. Maar het is tijd om hier eerlijk over te zijn…

        

Vroeger…..

Want ik ben niet altijd zo geweest. Heel lang was ik niet zo positief. En ook niet zo aardig en lief, zoals veel mensen me vaak noemen. Ik was het wel diep van binnen. Maar het was weggestopt door alle negatieve gedachtes en onzekerheden. Want boy oh boy wat was ik onzeker! Alle beren die er waren, die zag ik altijd op de weg. Ik voelde me er nooit bij horen. Dacht dat niemand mij leuk vond. Ik vond mezelf te dik, te lelijk en dacht dat ik er niet toe deed. Ik was angstig, achteraf gezien dus depressief, boos en verdrietig. En dat uitte zich vaak in niet zulk aardig gedrag. En als ik angstig of gewoon onzeker was dan vertrok mijn gezicht (want ik ben niet zo goed in gevoelens verbergen) en dan dacht men dat ik arrogant was of boos. Terwijl ik alleen maar gezien wilde worden, begrepen wilde worden of liever gewoon verdwijnen.

Ik was wel leuk maar je zag het niet

Hoewel ik dus diep van binnen echt wel een leuke griet was, was ik het dus in de echte wereld niet altijd. Ik had moeite met vrienden maken en behouden. Kon niet tegen stress (nog steeds niet trouwens) dus mijn collega’s joeg ik vaak het harnas in. Marloes is een bitch, die spoort niet, is altijd wat mee aan de hand, zij mag zich niet voortplanten (is serieus gezegd!). Opmerkingen die nog met enige regelmaat door mijn hoofd spoken.

Alles wat ik wilde was gezien worden, leuk gevonden worden. Erbij horen!

Maar door mijn negatieve gedachten en daarbij negatief gedrag bleef ik in die cirkel vast zitten. Mijn mantra was in die tijd standaard: je bent niet genoeg genoeg. Je mag er niet zijn. En dat heb ik heel lang in mijn hoofd herhaald.

En toen werd Guusje geboren…. en die zware depressie die volgde maakte dat ik niet alleen eindelijk ontdekte wat er al die jaren aan de hand, maar ik kon eindelijk met die negativiteit aan de slag. En trust me! Die is hardnekkig hoor. Als je zolang alles vanuit de negatieve kant hebt gekeken en je je zolang niet goed hebt gevoeld, dan voelt het enorm onwennig als je je wel goed voelt. En langzaamaan verandert dat wel maar het begin is rocky. En de kans dat je terug gaat in oud gedrag is groot want dat voelt veilig.

Maar goed, ik ben gaan oefenen, oefenen en oefenen. Met mijn negatieve gedachten om te draaien naar positieve gedachten. En het duurde lang voordat het effect had maar langzaam veranderde er iets. En op het moment dat iemand tegen mij zei: jij bent je depressie niet, klikte er iets in mijn hoofd. Verrek! Dat ben ik inderdaad niet.

Ik koos voor een positief leven

Ja, je leest het goed. Ik kies elke morgen ervoor om positief te denken. Want doe ik dat niet, dan overheersen de negatieve gedachten. En we weten allemaal wat er met mij gebeurt als ik die laat overheersen. Mijn negatieve gedachten zijn er nog steeds. De ene dag meer dan de andere maar het lukt me bijna altijd ze om te draaien. Vermoeidheid zorgt voor meer negatieve gedachten en dat de herfst is begonnen helpt niet. Dus afgelopen weekend had ik een weekend waarin ik me heel erg down voelde. Wat heeft geholpen is, erop uit gaan. En benoemen wat positief is. Want wat je aandacht geeft dat groeit. En zo ga ik elke dag in. Ik kon me over van alles enorm druk maken! En hoe meer ik me druk maakte of alles negatief benaderde, des te somberder ik werd. Nu probeer ik alles meer te laten. Sowieso alles waar ik geen invloed op heb probeer ik los te laten. Naar mensen die onaardig doen probeer ik met compassie te kijken. En tot slot accepteer ik van mezelf dat af en toe de negatieve gedachten en gevoelens overheersen. Want ik weet nu dat die weer weg gaan. Het stukje Lucky Leaf is bijvoorbeeld een lastig stuk voor mij. Dat het niet is gelopen zoals ik van tevoren had gedroomd is een hard gelag. Terwijl ik eigenlijk een mooie reis heb afgelegd. Het blijft als falen voelen en dat kan ik alleen een plekje gaan geven als ik kijk naar wat wel goed ging en welke overwinningen ik heb behaald. I am getting there maar dat kost tijd.

Gelukkig en positief denken/zijn betekent niet dat je nooit een mindere of slechte dag of misschien wel week hebt. Het betekent dat je accepteert dat die er zijn en dat ze ook weer overgaan.

Probeer het eens! Want als ik het kan kan jij het ook! Deel je ervaringen nav dit blog met #alsikhetkankanjijhetook en tag Lucky Leaf uiteraard deel ik ze in mijn instastories.

Liefs Marloes

Ps. kleine kanttekening bij dit verhaal is natuurlijk dat dit me pas kon lukken toen mijn depressie al redelijk onder controle was. Ben jij depressief en denk je nou dit lukt me nooit. Wees lief voor jezelf tijdens je herstel want dat is al moeilijk genoeg. Wil je een luisterend oor of wat tips uit mijn eigen ervaringen? Stuur me dan een mail of dm via instagram.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *