Depressief en toch zelfvertrouwen? Kan dat?

Hi allemaal! Ik ben Tessa, 29 jaar en woon samen met mijn vriend Luc, puppy Willem en kater Razz in Arnhem.
Via Instagram hebben Marloes en ik goed contact, ook heb ik al eens eerder een gastblog geschreven voor Lucky Leaf. Marloes vroeg of ik het leuk vond om een gastblog te schrijven! Ja, dit vind ik zeker heel erg leuk!
Vandaag gaat mijn gastblog over depressief zijn maar toch zelfvertrouwen hebben. Kan dit?

Continue Reading →

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Let’s make the world a better place

Een tijdje terug begon Aiden met mij over recyclen, daar had hij iets over gezien in een filmpje op de Ipad. (is dat ding toch nog ergens goed voor haha). Ik merkte dat hij er steeds meer mee bezig was en toen we een paar weken terug na sluitingstijd door de winkelstraat fietsten en hij zich afvroeg waarom sommige winkels ’s nachts de lampen aan lieten ging bij mij ook ineens een lichtje branden.

Want eerlijk… wij waren helemaal niet zo milieubewust bezig thuis.

Continue Reading →

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

De kracht van positiviteit.

De kracht van positiviteit.

In de regio noord gaan we langzaam richting de zomervakantie. Dat merk je aan de leerlingen; ben ik over, kan ik nog iets herkansen of gewoon chill en toe aan de vakantie (of niet). Wat mij elk jaar rond deze tijd weer opvalt, is dat er dan iets bij sommige docenten, maar vooral op social media platforms voor docenten ontluikt wat niet des docents is (om het zo maar te zeggen): de leerlingen zijn het kwaad van de wereld en we zijn er bijna vanaf. Natuurlijk moet je het voor een groot deel zien als humor en dus met een korreltje zout nemen, maar niet voor iedereen en vanuit mijn baan in het basisonderwijs was ik dit niet gewend. Tijd om daar iets mee te doen, want zeuren en niets doen, is niet mijn ding.

Misschien niet geheel verbazingwekkend wil ik als eerste kwijt dat ik dol ben op mijn leerlingen en (ja, ik durf het best hardop te zeggen) de meeste leerlingen ook op mij. We werken hard, hebben het fijn samen, lachen samen en delen bijzondere momenten. Ik doe dit met veel plezier en dat geeft mij de energie om mij meer dan 100% in te blijven zetten. Natuurlijk zijn we allemaal aan vakantie toe aan het einde van het schooljaar. Juist in die laatste periode staat er vaak nog heel wat op de planning en moeten sommigen nog echt hard werken en jij als docent dus ook, maar nog steeds hou ik van mijn leerlingen en vind ik het jammer dat ik ze volgend jaar, door mijn overstap naar een andere school, niet mee kan nemen naar het volgende jaar.

Be The Love Generation

Met dit in mijn hoofd en hart vraag ik mij dan toch af waarom het dan zo cool is om leerlingen zo negatief te plaatsten? Deze leerlingen zijn ook iemands kind en voor de klas staan, moet je toch wel met liefde en geduld doen. Doe je dat niet dan kost het je meer dan het je oplevert, want negativiteit vreet energie. De reacties van sommige docenten op social media komen daarom soms erg hard bij mij binnen en er wordt daarbij ook nog weleens vergeten dat ouders ook mee kunnen lezen. Met dat in je hoofd moet je dan na de vakantie je kind weer met een veilig gevoel naar school sturen. So far dus voor ‘be the love generation’…

Laat positiviteit sterker zijn!

Als negativiteit aanstekelijk kan werken, dan moet positiviteit daarin toch sterker zijn. Want een lach boven frustratie/boosheid en liefde boven haat. Ik heb daarop besloten om juist de leuke en lieve reacties en berichten van mijn leerlingen te posten en de hashtag #mijnleerlingenzijndeleukste in te zetten. Je ontvangt wat je geeft en in mijn geval is dat liefde en waardering. Hoe leuk is het dan om te zien dat het werkt, want ja ja, collega’s nemen het over en ik zie nu in mijn Instastories dit soort berichtjes voorbij komen. Nog mooier, leerlingen steken elkaar hierin ook aan en daarmee verandert de relatie tussen de docent en leerling, wat (even vanuit mijn beroep gezien) enorm belangrijk is voor een goede ontwikkeling van de leerling.

Het is zeker absoluut cool to be nice en dus ook in het onderwijs!

Spread the love en liefs,
Soraya

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Welkom gastblogger Soraya

Hi lieve Lucky Leaf fans!

Met plezier stel ik mij aan jullie voor: ik ben Soraya Hooi, 45 jaar, getrouwd met Darrel en moeder van vier. Anders dan in de meeste gezinnen met vier kinderen, zijn onze oudste drie kinderen volwassen en is onze jongste sinds kort een tiener. Waar de jongste dochter komend schooljaar het eerste voorlopige schooladvies voor de middelbare school zal krijgen, daar gaat de jongste van onze zoons komend jaar trouwen. Er Is dus best een groot leeftijdsverschil en verschil in levensfasen. Met de tiende verjaardag van onze jongste, hebben wij de fase van de kleine kinderen afgesloten. Net als jongere kinderen brengen oudere kinderen, ja ook volwassen kinderen, natuurlijk vreugde en een lach op je gezicht, maar zeker ook zorgen en laten ze je af en toe kritisch kijken naar jezelf.

Continue Reading →

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

WAT ER OOK SPEELT IN DE WERELD… LAAT HET VOORAL DE KINDEREN ZIJN!

Hi allemaal! Vandaag lezen jullie mijn eerste blog voor Lucky Leaf. Toen Marloes aangaf dat ze op zoek was naar nieuwe gastbloggers heb ik direct gereageerd. Waarom? Marloes haar visie en idee achter Lucky Leaf sluit enorm aan bij hoe ik in het leven sta. Out of the box denken, jezelf mogen zijn en elkaar helpen waar dat kan.

Buiten dat is het natuurlijk ook heel fijn om af en toe eens even lekker van me af te schrijven. ?

free your mind handmade shirt organic handgemaakt duurzame kleding

Continue Reading →

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Kell – Antistoffen | het ontroerende verhaal van Kimberly

kimberly-liefgedragen-beebsandmoms

Februari 2017 veranderde mijn leven.

Van een zeer gewenste zwangerschap veranderde mijn zwangerschap in mijn grootste nachtmerrie. Ik bleek na de zwangerschap van mijn dochter Evi Kell- Antistoffen te hebben, zodanig dat ons zoontje geen kans had en overleed in mijn buik aan bloedarmoede. We hadden alles geprobeerd om hem te redden maar helaas had het hem niet geholpen.

Continue Reading →

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Het liefdevolle verhaal van Natasja

Het liefdevolle verhaal van Natasja Blog

Mijn naam is Natasja (38), ik woon samen met Arjan en ben de mama van Bram.

In het dagelijks leven werk ik bij Uitzendbureau Zuidgeest als Recruiter/Communicatiemedewerkster en blog ik voor Come On Let’s Do This.

Het klinkt cliché – maar het moederschap is het mooiste dat me is overkomen. Ik geniet er elke dag van, en ben enorm dankbaar dat ik de moeder van de leukste mag zijn.
Mag zijn ja.
Het is ons namelijk niet bepaald aan komen waaien. Het was knokken, janken, 100 vallen, 100 keer opstaan. Maar uiteindelijk zijn wij gekozen om de ouders te mogen zijn van de liefste.

Continue Reading →

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail