Slaapapneu. En nu?

Patrick maakte zich zorgen om me. Ik werd steeds meer moe, snurkte heel hard en had heel vaak hoofdpijn. Geen bijzonderheden in mijn volwassenen leven maar hij had er toch een gek gevoel bij. Hij vermoedde slaapapneu.

Op zijn verzoek ging ik naar de huisarts en kreeg een apparaatje mee om getest te worden op slaap apneu. Zo gezegd zo gedaan. Binnen 1 week werd ik gebeld om een afspraak in te plannen voor een videocall voor de uitslag. 4 weken later! Nou daar werd ik natuurlijk niet heel blij van. Maar goed ik had al wel het vermoeden dat die afspraak er niet voor niks kwam en verwachtte een milde uitslag. Dat ik zou horen: Mevrouw Klok u heeft een milde vorm van apneu en hier kunnen we heel makkelijk iets aan doen

Viel dat even tegen!

Helaas liep het gesprek iets anders. Ik blijk ernstige slaapapneu te hebben en hier is maar 1 oplossing voor en dat is zo’n apparaat. En met zo’n apparaat bedoel ik een cpap. De cpap is een soort luchtpomp. De pomp zorgt voor een geringe overdruk, waardoor ’s nachts de luchtwegen worden opengehouden. De luchtpomp is te vergelijken met een aquariumpomp. De pomp haalt extra lucht uit de slaapkamer en blaast deze via een slang en een masker in uw neus. Zo blijven uw luchtwegen open en worden apneus voorkomen.  (bron: apneuvereniging.nl)

Dat ik wel kon huilen dat begrijp je vast wel. Niet alleen kwam de gedachte ‘ mijn lijf laat me weer in de steek’ bij me op maar ook ‘oh nee elke nacht met zo’n apparaat slapen is echt mijn nachtmerrie’. Dag sexleven! Heel kort door de bocht natuurlijk maar je snapt dat ik alleen maar aan de negatieve kanten kon denken.

Gelukkig trof ik een enorm positieve longarts (man naar mijn hart) en hij begon gelijk te vertellen dat het eigenlijk heel goed nieuws is dat ze slaapapneu hebben gevonden, want vanaf nu kan het eigenlijk alleen maar beter worden. Meer energie, minder hoofdpijn, misschien zelfs wel minder pijn aan mijn lijf.

Dus wat nu? Nou op 9 januari krijg ik dus de beruchte cpap.

En wat kan ik verder doen? Goed voor mezelf zorgen! Want eerlijk is eerlijk deze diagnose is wel een wake up call want mijn lijf geeft gewoon haar grens aan. Dus ik ga meer ruimte pakken om goed te rusten en op te laden en ik ga samen met Frouke, mijn coach voor mijn eetbuien, aan de slag om op een gezonde manier wat kilo’s kwijt te raken. En dat dit op een goede manier gebeurt is om meerdere redenen belangrijk. Want ik wil natuurlijk niet weer terugvallen in een eetbuien patroon. Dus lekkere recepten zijn altijd welkom, maar adviezen of tips op het gebied van afvallen of diëten mogen (hoe lief ook bedoelt) lekker achterwege blijven! I got this! 👊🏻

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail